Klima: Klima je umereno kontinentalna sa postepenim
prelazom izmedu četiri godišnja doba.
Reljef: Srbija je raskrsnica Evrope i geopolitički
važna teritorija. Međunarodni putevi i železničke pruge, koji
prolaze dolinama njenih reka, čine najkražu vezu između zapadne
i centralne Evrope, s jedne, i Bliskog istoka, Azije i Afrike,
s druge strane. Ovi putevi prate pravac doline reke Morave,
koji se kod Niša razdvaja na dva kraka. Jedan prati Južnu Moravu
i Vardarsku dolinu do Soluna, a drugi reku Nišavu prema Sofiji
i Istanbulu. Reke Srbije pripadaju basenima Crnog, Jadranskog
i Egejskog mora. Tri su plovne: Dunav, Sava i Tisa. Najduža
reka je Dunav a njegov basen je oduvek bio važan za Srbiju.
Septembra 1992, kada je otvoren kanal Rajna-Majna-Dunav, Crno
more i luke Bliskog i Dalekog istoka su postale mnogo bliže
Evropi. Veza sa Jadranskim morem i Crnom Gorom je pruga Beograd-Bar.
Severni deo Srbije, Vojvodina, pretežno je ravničarski, dok
su centralni i južni delovi brdoviti i planinski. Ravnice su
u Panonskoj niziji i njenim obodnim delovima: Mačva, Posavina,
Pomoravlje, Stig i Negotinska krajina u istočnoj Srbiji. Srbija
ima 55% obradive površine, dok je 27% pod šumom. Visinu od preko
2,000 metara dostiže 15 planinskih vrhova, od kojih je najviši
Žeravica na Prokletijama (2,656 m). Dužina granica Srbije je
2,397 km. Na istoku Srbija se graniči sa Bugarskom, na severoistoku
sa Rumunijom, na severu sa Madarskom, na zapadu sa Hrvatskom
i Bosnom i Hercegovinom, a na jugu sa Albanijom i Makedonijom.
Stanovništvo: Etnički sastav stanovništva Republike
Srbije je vrlo raznovrstan, što je rezultat dinamičnih događaja
tokom istorije na ovom prostoru. Vežinsko stanovništvo su Srbi,
dok pored njih u Srbiji živi još 37 nacionalnosti. Svi gradani
imaju ista prava i dužnosti i uživaju punu nacionalnu ravnopravnost.
Ustavom Republike Srbije nacionalnim manjinama su zagarantovana
prava po najvišim medunarodnim standardima. Na osnovu poslednjeg
popisa iz 2002. godine Srbija ima 7,498,001 stanovnika (bez
podataka sa Kosova i Metohije), što čini 92,3% stanovništva
Državne zajednice Srbije i Crne Gore. Srbi cine 82,86% stanovništva,
zatim slede Madari (3,91%), Bošnjaci (1,82%), Romi (1,44%),
Hrvati (0,94%), Albanci (0,82%), Slovaci (0,79%), Vlasi (0,53%),
Rumuni (0,46%), Bugari (0,27%) i drugi.
Jezik: Zvanični jezik u Srbiji i Crnoj Gori
je srpski, koji pripada grupi južnoslovenskih jezika. U službenoj
upotrebi je ćirilično pismo, a veoma je rasprostranjeno i latinično
pismo, jer se oba pisma uče u školama. Srpska ćirilica ima 30
slova - za svaki glas po jedno slovo, što je čini jedinstvenom
u odnosu na druga pisma. Jezici i pisma nacionalnih manjina
su u službenoj upotrebi u područjima u kojima žive. Strancima
se za komunikaciju preporučuje engleski, a u manjem obimu upotrebljivi
su i nemački, francuski i ruski.
Veroispovest: Stanovništvo u Srbiji je najvećim
delom pravoslavno-hrišćanske veroispovesti. Srpska pravoslavna
crkva, autokefalna od 1219. godine, imala je važnu ulogu u razvoju
i očuvanju srpskog nacionalnog identiteta. Rumuni, Bugari i
većina romskog stanovništva su takode pravoslavne vere. Osim
Srpske Pravoslavne crkve postoje i druge verske zajednice u
Srbiji: Islamska, Katolička, Protestantska, Jevrejska i druge.
